'n Onlangse foto van Jeannine saam met haar 15 maande oue babadogter, Mecayla.
Sy sal nooit die ontsteltenis in haar dogter se oë vergeet toe sy hoor die vrou wat haar lewe vernietig het, het net sewe jaar tronkstraf gekry nie.
“My lewe is ’n boggherop en Cézanne Visser gaan nie eens sewe jaar opgesluit wees nie, dan gaan sy aan met haar lewe!” het Jeannine du Plessis (21) onthuts gesê.
Sy was ’n slagoffer van die seksmisdadigers Cézanne Visser, oftewel adv. Barbie, en Dirk Prinsloo, en ook die staat se hoofgetuie in die latere hofsaak. Daardie dag toe Cézanne haar gaan oplaai by die kinderhuis in Pretoria waar haar ma ’n huismoeder was, het die Du Plessis-gesin se lewe vir ewig verander.
Toe Cézanne met haar daar wegry, was sy ’n sprankelende 13-jarige, ’n uitblinker op skool. Toe sy haar die volgende middag terugbring, was sy steeds in haar slaapklere en bedwelmd. Van daardie oomblik af het haar kind in ’n selfvernietigende vrou verander, vertel Marié du Plessis, en trane wel in haar oë op.
Sy het dieselfde nag nog weggeloop nadat sy vir ’n vriendin vertel het Cézanne en Dirk het haar verkrag. Die hof het later beslis net onsedelike aanranding kon bewys word.
Gou het Jeannine in ’n dwelmweb verstrengel geraak. Weke lank sou sy in die skemerwêreld van Sunnyside in Pretoria verdwyn om hier met Nigeriese dwelmbase te slaap in ruil vir heroïen.
Die jong tiener het nooit weer skool toe gegaan nie, en die volgende jaar het sy positief getoets vir MIV.
Maar juis toe Jeannine finaal besluit om die dwelms te los en ’n nuwe lewe te begin, het haar moed haar blykbaar finaal begewe.
’n Week nadat Cézanne gevonnis is, het sy ’n tou om haar nek gebind en uit ’n boom gespring om uiteindelik verlos te wees van haar verlede.
Jeannine en haar twee susters, Rouselle (23) en Jean-Marié (17), het destyds in 2004 saam met hul ma in die kinderhuis gebly nadat hul ouers kort tevore geskei is.
Dit was algemene praktyk dat ouerpare na die kinderhuis sou kom en vra of hulle kinders vir ’n dag of naweek kon wegneem om hulle ’n bietjie te bederf. Daarom het Marié, deesdae ’n ontvangsdame by ’n honde-salon, nie ’n oomblik gehuiwer toe Cézanne vra of sy Jeannine kan uitneem nie.
Lees die volledige artike in die uitgawe van 18 Maart 2010