Cobus van Bosch en Madeleine Barnard en hul kat Millie.
Van al die vrese wat Suid-Afrikaners daagliks koester, is om in jou slaap deur gifgas oorval te word, sekerlik die laaste.
Maar dis presies wat met ’n kunstenaarspaartjie van Kaapstad gebeur het – en was dit nie vir hul kat nie, het hulle dit dalk nie oorleef nie.
Madeleine Barnard en Cobus van Bosch is steeds oorbluf oor wat daardie nag in Januarie gebeur het. ’n Foto van Grietjie, ’n tenger bont katjie wat weens die giftige gas gesterf het, het nou ’n ereplek in hul slaapkamer.
So drie-uur die oggend het Madeleine en Cobus wakker geword van wat hulle gedink het simptome was van maaggriep.
Madeleine se maag was omgekrap, haar keel het gebrand en haar kakebeen was stokstyf. Cobus was baie naar en het onophoudelik opgegooi.
“Ons het gewonder of daar dalk fout was met die hoender wat ons die aand geëet het,” vertel Madeleine.
Maar toe sy vieruur wakker skrik van geluide onder haar bed en ontdek Grietjie is besig om stuiptrekkings te kry, het sy besef daar is fout.
Grietjie het op haar sy gelê en vlak asemgehaal, en hulle het met haar na ’n noodveearts gejaag. “Op pad na die kliniek het sy opgegooi, soos ’n besetene geworstel en geskree van die pyn.”
Daar aangekom, het haar lyfie slap geword in Madeleine se hande en is sy dood nog voor die veearts kon help. Eers toe het dit haar soos ’n weerligstraal getref: Dit moet iets te doen hê met die plaagbestrydingsmaatskappy wat die vorige dag die skakelhuis langs hulle berook het...
Tot daardie dag het hulle nog nooit van metielbromied, ’n reuklose, kleurlose gifgas wat algemeen gebruik word om houtkewers en termiete te beheer, gehoor nie.
In die dae ná die nagmerrie-ervaring het hulle agtergekom die plaagbestrydingsmaatskappy het etlike foute begaan.
Metielbromied is ’n dodelike gas wat net deur geregistreerde operateurs gebruik mag word en onder baie streng voorwaardes. So moet inwoners byvoorbeeld hul huis vir 72 uur ontruim nadat hul blyplek berook is.
Hulle is wel ingelig dat die huis die een of ander tyd berook sou word voor die nuwe mense daar intrek, maar die maatskappy moes hulle formeel in kennis stel wanneer dit sou gebeur en dat hulle hul perseel moes ontruim, en hulle het nie.
Hulle het ook nie, soos die wet vereis, waarskuwingsborde op die aangrensende persele aangebring nie. En hulle het nie vooraf ondersoek ingestel oor hoe die bure geraak sou word nie.
Nadat Grietjie dood is, het hulle teruggejaag huis toe om ook hul ander kat, Millie, na die veearts te neem. Sy het ook stuiptrekkings gekry, maar sy was groter as Grietjie en kon gered word.
Cobus vertel sy brein was so benewel van die gifstof dat hy aan die verkeerde kant van die pad gery het en by die kliniek nie sy bankkaart se geheime kode kon onthou nie.
Lees die volledige artikel in die 11 Maart-uitgawe van Huisgenoot